Türk mutfağında adı bilinmeyen 10 lezzet

Türkiye''de coğrafi işaret tescili almış ürün sayısı binleri buldu; bunların büyük bölümü yalnızca kendi şehrinde biliniyor. Aşağıdaki listede yer alanların hepsi kayıtlı ya da UNESCO tarafından tanınmış, yani "duyulmamış" olması bilinmediği anlamına gelmiyor — sadece taşrada kalmış demek. Tescil kayıtlarını Türk Patent ve Marka Kurumu''nun veritabanından doğrulayabilirsin.

10 lezzet

• Keşkek: Buğday ve etin saatlerce dövülerek pişirildiği tören yemeği. 2011''de UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras listesine girdi.
• Analı kızlı (Kahramanmaraş, Adıyaman): İçli köftenin büyük ve küçük iki boyda, nohutlu çorbası. Adı, büyük ve küçük köftelerin birlikte pişmesinden geliyor.
• Hingel (Bitlis, Van): Yoğurtlu, iri hamur mantısı. Mantıdan farkı, hamurun kalınlığı ve içindeki soğan oranı.
• Perde pilav (Siirt): Yufka ya da hamur "perde" içinde pişirilen, bademli ve tavuklu pilav. Geleneksel olarak düğünlerde yapılıyor.
• Zerde (Anadolu geneli): Safranla renklendirilen pirinç tatlısı; düğün ve aşure geleneğinin parçası.
• Sıkma / Bazlama dürüm (Ege): İnce sac ekmeği içinde peynir ve otlarla dürülen kahvaltılık.
• Tirit (İç Anadolu): Bayat ekmeğin et suyuyla ıslatılarak servis edildiği, israfı önleyen köklü bir yemek.
• Kabak çiçeği dolması (Ege, Antalya): Yalnızca kabak çiçeğinin mevsiminde, birkaç haftalık pencerede yapılabiliyor.
• Cevizli sucuk / Köme: Üzüm pekmezine batırılan cevizler; Kapadokya ve Ege''de farklı adlarla üretiliyor.
• Kaz tandır (Kars, Ardahan): Kışın kurutulan kazın tandırda uzun süre pişirilmesi. Yalnızca soğuk aylarda yapılıyor.

Neden yayılmadılar?

Ortak sebep: hazırlık süresi ve mevsimsellik. Bir yemeğin ülke geneline yayılması için tek bir kişinin kısa sürede yapabilmesi gerekiyor. Bu listedekilerin çoğu ya kalabalık bir emek gerektiriyor ya da yılın birkaç haftasında bulunabilen bir malzemeye bağlı. Coğrafi işaret tescili tam da bunun için önemli: yöresel üretimi belgeleyip taklidini engelliyor.